Şəhid ailələrinə necə ehtiram göstərməli...

Dünyada mövcudluğunu qoruyub saxlamış elə bir xalq yoxdur ki, onun varlığı uğrunda övladları canlarını qurban verməsinlər. 90-cı illərdən bizim də leksikonumuza “şəhid” ifadəsi daxil oldu. Azadlığımız, müstəqilliyimiz uğrunda canlarından keçmiş övladlarımızı “şəhid” adlandirmaqla, həm də tarixi keçmişimizdə həlak olan vətən ogullarını xatırladıq. Bu gün həm Dövlət, həm Xalq tərəfindən şəhidlər və onların ailələri yad edilir, ehtiram göstərilir.

Daha nə etmək olar?..

Dərin, ensiklopedik biliklərə malik yazıçımız Y.V.Çəmənzəminlinin "Qızlar bulağı" tarixi romanında bir epizod diqqətimi cəlb etdi, düşündürdü məni. Demək, "Qoç" qəbiləsindən olan gənc oğlanlar qəbilə ağsaqqalları önündə sağlamlıq imtahanı verib, ailə qurmaq üçün "Xoruz" qəbiləsinə getməmişdən öncə qəbilədəki sonsuz, kimsəsiz qadınları ziyarət edir, onların xeyir-duasını alırlar. Müəllif təsvir edir ki, gənclər sonsuz qadını ziyarət edərkən, ona hədiyyələr, gül-çiçək aparır, onun ev-eşiyini silib-təmizləyirlər, həyət-bacasına əl gəzdirirlər, ehtiyac varsa, odun dograyırlar... Bir sözlə, qadının evində olan problemləri həll edib, sonra süfrə açır, gətirdikləri hədiyyələri süfrəyə düzürlər və qadından xeyir-dua alırlar. Sevinc içində olan qadın gənclərə üzünü tutub deyir:

- Oğullarım, sizdən çox razıyam. Əmdiyiniz süd halal olsun! Gedin, evlənin, xoşbəxt olun!

Bu adət hər il təkrar olunur, gənclər dərdli qadınların xeyir-duasını aldıqdan sonra qonşu qəbiləyə yola düşürlər...

Tarixi min illər öncəyə gedib çıxan bu adəti bizim ailə quran bu günkü gənclərimiz də gerçəkləşdirə bilərlər. Ya toy günü, ya da toydan bir gün öncə ailə quracaq gənclər dostları, rəfiqələri ilə birlikdə yaxın ərazilərdə yaşayan şəhid ailələrinə baş çəkib, Vətən yolunda övlad itirmiş ata-analara ehtiram göstərə, onlara kiçik də olsa, hədiyyələr, gül-çiçək dəstələri bağışlayıb, xeyir-dua ala bilərlər. Tale elə gətirib ki, şəhidsiz nə bir kəndimiz, nə bir şəhərimiz var. Ürək ağrıdan bir cəhət də odur ki, əksər ailələrin tək övladları şəhid olub. Onların daha çox qayğıya, ehtirama ehtiyacları var.

Arzuları çilik-çilik olmuş ata-anaları, gəlinləri, gözləri yolda qalan uşaqları sevindirməkdən, yad etməkdən böyük mədəniyyət təsəvvür etmək mümkün deyil, məncə...

Daha bir faciənin xatirə acısını yaşayırıq bu gün - Xocalı faciəsinin!..

Xocalı faciəsinin qurbanları da daxil olmaqla, bütün şəhidlərimizə Tanrıdan rəhmət, övlad, ər, ata-ana, bacı-qardaş itirmiş bütün yurddaslarımıza isə səbr diləyirəm!

Bu Vətən, bu Millət durduqca, Şəhidlərimiz ehtiramla yad olunacaq!