Pars rejimi

Bu İran dediyimiz dövləti quranlar dövlət, din, mədəniyyət ogrularıdır, amma hiyləgər, strateji düşünən, siyasəti bacarandılar. Bir dövlət (Əhəmənilər) qurdular, 220 il yaşadı, İsgəndər darmadağın etdi. Beş yüz il keçdi, yenə dövlət qurdular - beş yüz ilə yaxın yaşayan Sasani imperiyasını yaratdılar, ərəblər süquta uğratdılar.

Soxulcan kimi "yerin altında yaşayıb”, movcudluqlarını qoruyub-saxlaya bildilər. Dövlətləri olmasa da, fars dilini yasatmaqla böyük bir coğrafiyanın mədəniyyətinə sahiblik etdilər. Osmanlı kimi imperiyanın ədəbiyyat dili fars dili oldu. Bu coğrafiya Qərb dövlətləri üçün Osmanlı imperiyası formalaşandan sonra daha əhəmiyyətli oldu . Hələ o zaman erməni faktoru yox idi, amma Xristian Bizans bu gün erməni vasitəsi ilə həyata keçirdiyi taktikanı öz imkanları daxilində həyata keçirirdi. Ağqoyunlu Uzun Həsənə Trabzon hökmdarı İohan Homnenin qızı Feodarini ərə verib, Osmanlı ilə vuruşdurdu. Həmin Feodara (Dəspinə) sonra Şah İsmayıl Xətainin nənəsi oldu, Marta adlı xanım isə oldu Aləmsahbəyim.

Ardı hər kəsə bəlli... Səfəvilər hakimiyyəti qurulandan müharibələr ara vermədi. Qərb hər zaman bu müharibələri körükləyirdi. Nəticədə Osmanlınin Böyük Çöllə əlaqələri kəsildi. Osmanlı bir türk qovmündən islam qövmünə çevrildi.. Fars isə öz işində idi. O, ölməmişdi. Nəhayət, XX əsrdə İran adlanan coğrafiyada ingilislərin əli ilə fars sülaləsinin hakimiyyətini - Sasani hakimiyyətini - bərpa etdilər. Min il hakimiyyətdə olub, türkluk düşüncəsini yada salmayan böyük toplumun "beynini yuyub ", səltənətlərini mohkəmlətdilər. Fars rejimi təhlükələrdən xilas olub, Qərb siyasətinə xidmət etdi, türk düşməni olduğunu sübut etdi. Tarix türkə bir dəfə 1514 - də şans vermişdi, o fürsəti əldən buraxan türk bir daha bu şansa sahib çıxa bilməyəcək. Qərb dünyası İranı parçalamağa qoymayacaq, İran Türk dünyasına “pərcimlənmis paz” kimi Qərbə lazımdır. İranı parçalamaq məqsədəuyğun olsaydı, İkinci Dünya savaşında bu, asanlıqla gerçəkləşə bilərdi. Amerika və Britaniya buna yol vermədi və verə də bilməzdi.

İndi biz də, İranda yel əsən kimi, İranın parçalanmasından, Vahid Azərbaycandan dəm vurub, feyziyab oluruq...

Nəticə etibarilə, düşündüyüm gerçəklik budur: ola bilər, İranda rejim dəyişər, amma İran adlanan dovlətin siyasəti dəyişməyəcək, bu dövlətdə Türk - Azərbaycan sevdası olmayacaq.

Bizim yolumuz dövlətimizi möhkəmləndirməkdir, demokratikləsdirməkdir, iqtisadi yüksəlişinə nail olmaqdır, xalqın rifaf halını yaxşılaşdırmaqdır.., Türkiyə ilə münasibətləri hərtərəfli inkişaf etdirməkdir. Nə qədər ki, vətəndaşımızın gözü Qumda, Məşhəddə, ağayi Xomneyinin cibində olacaq, nə qədər ki, vətəndaşımız bir dərman, bir həkim, bir torba ərzaq üçün İrana üz tutacaq, İranı özü üçün nicat yeri kimi görəcək, İran səfirliyimizə də quldurcasına basqın edəcək, ölkəmizin içində belə hər an təxribat da törədə biləcək.

Nicat yolu birliyimizdədir!