Utandım… Bir Daha Utandım...

"Xərçəng" deyilən bir bəlanı yenmək üçün Elmlər Akademiyasının bağında iki dəyərli qələm sahibi – Əvəz Zeynallı və Kərəmət Böyükçöl kitab satır. Biri – Evez Zeynalli ölümcül düşmənə qarşı savaşır, digəri – Kəramət Böyükçöl körpə övladlarının çörəyini təmin etməyə çalışır. Onlar bu parkda iki gün dayanacaqlar; kitab satmaq üçün… sağ olmaq üçün… həyatda qalmaq üçün…


Bu, 150 illik Azərbaycan mediasının gəldiyi nöqtədir. Qələm sahibləri artıq müalicə və bir tikə çörək üçün ayaq üstə küçələrdə dayanırlar. Onların arxasında durmalı olan Mətbuat Şurası, media qurumları, nazirliklər, fondlar haradadır? Bir ovuc duyarlı insan istisna olmaqla, hər kəs susur. Görməməzliyə vurur. Amma bu iki insan – hazırda kimyaterapiya qəbul edən Əvəz də, Kərəmət də – illərlə xalqın səsini dilləndirən, vicdanın hayqırtısını yazıya çevirən adamlardır. İndi isə xalq susur, vicdan susur, küçədə isə kitab satılır…

Bu il Azərbaycan mediasının 150 illiyidir. Mən də bu medianın 30 ildir bir parçasıyam. Türkiyədə yaşasam da, xalqımın, dövlətimin səsi olmaqdan heç vaxt bezmədim. Düzdür, bəziləri üçün media, sadəcə, dövlətdən və məmurlardan pul alan adamlardır. Amma media – xalqına, dövlətinə, vətəninə qarşılıq gözləmədən xidmət edən bir savaş meydanıdır. Həsən bəy Zərdabi və yol yoldaşları da belə idi. Aradan 150 il keçib, amma onlar ölməyib, yaşayırlar. O dövrdə ağaların pulu ilə danışan qəzet və jurnalların adını bu gün heç kim xatırlamır.

Demək istədiyim odur ki, yüz il sonra bu millətin övladları, bu 150 illik dövrdə "CİP"lərlə gəzənləri, pəncərəsi dənizə açılan imarətlərdə oturanları deyil, parkda kitab satan Kərəməti, Əvəzi xatırlayacaq. Çünki tarix pulla deyil, vicdanla yazılır.

Utandım! Bu ölkənin varlı torpaqlarında kasıb yaşayan insanlar adına utandım! Talana susub, sanki qəhrəmanmış kimi oğru məmurların ətrafında salam vermək üçün sıraya düzülənlərə görə utandım! Səsiylə deyil, soyunmaqla “sənətçi” olanlara alqış tutub, onlara pul xərcləyərək gedib dinləyənlər üçün utandım! Əxlaqı yox, bədəni ilə gündəmə gələnləri “uğur simvolu” kimi təqdim edib, onlarla şəkil çəkdirənlər üçün utandım. TikTok-da homoseksuallara milyonlarla pul atan, amma bir kitab almağa lüzum görməyən “üzlü” kişilər üçün utandım!

Qələm əyilirsə, cəmiyyət çökür. Yazar ayaqda kitab satırsa, sistem artıq yıxılıb. Əvəz və Kərəmət təkcə özləri üçün dayanmayıb, o parkda, onlar bizə güzgü tuturlar. Baxın, görün kimə çevrilmişik. Görün, bu millət öz vicdanlılarına necə sahib çıxmır!..

Bir az utanın! Bir az düşünün!..