23 dekabr - Türk tarixinin ən acı sürgün günlərindən biri…

1905-1907 və 1914-1920-ci illər arasında Zəngəzurda erməni silahlı dəstələrinin törətdikləri qətliamlarda yarım milyondan çox müsəlman türk öldürüldü. Bu acılar yetməzmiş kimi, 1937-ci ildə Stalinin, erməni kökənli Mikoyan və yəhudi əsilli Beriyanın dəstəyilə Qərbi Azərbaycandakı aydınlarımız ya güllələndi, ya da sürgün edildi. On minlərcə aydınımızın səsi beləcə susduruldu; bu planlı basqı irəlidə Qərbi Azərbaycan torpaqlarının türksüzləşdirilməsinin zəminini hazırladı.

Bunun üzərinə, 1918-ci ildə Orta Doğudan gətirilən və Türk yurdlarına yerləşdirilən ermənilər ingilis, rus, alman və fransız dəstəyilə Azərbaycan topraqlarında dövlət qurdular. Bu, türklərin qədim torpaqlarından qoparılmasının və tarixi varlıqlarının yoxa sayılmasının başlanğıcıydı.

23 dekabr 1947-ci ildə Stalinin imzaladığı qərarnaməylə 1948-1953-cü illər arasında türkler yalnızca Qərbi Azərbaycandan deyil, bütün Türkistan coğrafyasından Qazağıstan və Özbəkistana, hətta Sibirə sürgün edildi. Bu sürgünlər xalqımızın qədim yurdlarından qoparılması və yoxa sayılmasıydı.

Ən son, 1988-ci ildə isə 1 milyona yaxın türk Qərbi Azərbaycandan zorla çıxarılaraq bu gün Ermənistan deyilən o torpaqlardan tamamilə qovuldu; yerli türk əhali zorla kəndlərindən, evlərindən didərgin salındı. Bu gün o torpaqlarda bir tək türk-müsəlman belə yaşamır.

Ancaq unudulmamalıdır: tarix nə qədər qaranlıq olursa-olsun, bu torpaqlar və bu acılar bizimdir. Sürgün edildik, yoxa sayıldıq, amma ruhumuz və hafizəmiz əsla təslim olmadı. Hər sürgün günü keçmişimizi anmaq və gələcək nəsillərə ötürmək üçün bir xəbərdarlıqdır.

Qərbi azərbaycanlılar adına,
Becan.az