Tikinti də sevgi istəyir...

Türkiyədə baş verən dağıdıcı zəlzələnin təsiri altında

Tale elə gətirdi ki, ali məktəbi pioner qalstuku, sovet bayrağı rəngində diplomla bitirsəm də, həyatımın böyük bir hissəsini tikintiyə bağladım. Bənna da oldum, dam da bağladım, tikintiyə aid hər işlə məşğul oldum.

Tikməyə, qurmağa içimdə bir sevgi, həvəs var idi. Yorulmurdum. Kökünü uşaqlıq oyunlarında görürdüm. Uşaq ikən kənd daxili çay qırağında kibrit qutusu ilə kərpic kəsib, evciklər tikirdik...

İllər sonra bu uşaq oyunları sevdiyim peşəyə çevrildi. Bu illər ərzində bir şeyə tam əmin oldum: tikinti biclik, fırıldaq, oğurluq yeri deyil, bu iş insandan böyük bir sevgi, məsuliyyət tələb edir. İnşaatçı hər tikdiyi tikintiyə öz övladı kimi yanaşmırsa, o, əqidəsinə, məsləkinə xəyanət edir...

Xəyanət edibsə, hökmən bir gün bu xəyanətin cavabını alacaq. Tikinti oğurluq sevməz, qəbul etməz. Nə yazıqlar ki, nəfsigir insanlar bu sahəyə burun soxub, insan faciələrinə səbəb olurlar. Bunlar saxtakarlardır, bəşəri cinayətkarlardır...

Tikinti millətin mədəni səviyyəsinin ən real göstəricisidir. Hər bir tikili, yazılı abidələr kimi, millətlərin tarixinin şahididir. Tarixdə hər şey unudulur, pisliklər də, yaxşılıqlar da, tökülən qanlar da, ancaq yaşayan bir yazıdır, bir də tikilənlər.
Məsələn, Misir mədəniyyəti bəşəriyyətə çox şeylər verib, amma bütün bunlar piramidaların kölgəsində qalır...

Son yüz illikdə bir neçə tikinti bumunu görmüşük. XX əsrin əvvələrində, ll Dünya müharibəsindən sonra - Stalin dövründə , Brejnev çağlarında və müstəqillik zamanında. Ən çox diqqəti cəlb edən XX əsrin əvvəlində Bakı milyonçularının tikdirdiyi binalar və Stalin dövrünün tikililəridir - paytaxt Bakıya yaraşıq verir.

Son on illiklərdə tikilənlər yaraşıqlı, hündür olsa da, zamanın sınağından hələ cıxmayıb. İnsanlar hələ içlərindəki şübhələrlə birlikdə bu binalarda yaşayırlar…

Ancaq “qeybdən” varlanan məmurların tikdikləri saraylar daha möhkəm, daha etibarlıdır. Qoy tiksinlər, hələ heç kim bu dünyada tikdiyini özü ilə o biri tərəfə aparmayıb, heç kim yığdığı qızılı yeyə bilməyib.
Nə tikilirsə, gec, ya tez, bu xalqındır.

Səməd Vurğun demişkən:

Tarixdə hər hökmü bir zaman verir,
Dünən fərman verən bu gün can verir...

Türkiyədə zəlzələ nəticəsində həyatlarını itirmiş on minlərlə insana Allahın rəhməti, zəlzələnin torpağın səthinə səpələdiyi binaların aqibəti tikinti rəhbərlərinə, mühəndislərinə… təbiətin dərsi olsun!